Ο Δήμος Νέας Μηχανιώνας


Ο νέος Δήμος της Μηχανιώνας που θα υφίσταται από την 1/1/1999 θα προέλθει από τη συνένωση του Δήμου της Ν

 

 

Ο νέος Δήμος της Μηχανιώνας που θα υφίσταται από την 1/1/1999 θα προέλθει από τη συνένωση του Δήμου της Ν. Μηχανιώνας και της Κοινότητας του Αγγελοχωρίου.Η Ν. Μηχανιώνα μετατράπηκε σε Δήμο την 1/1/1994 με βάση το ΦΕΚ της 1/1/1994. Ο λόγος της μετρατοπής αυτής εντοπίζεται στο γεγονός της πληθυσμιακής αύξησης. Όπως θα δούμε ο οικισμός της Ν. Μηχανιώνας αυξήθηκε, με βάση την απογραφή του 1991, ξεπερνώντας τους 5.000 κατοίκους. Οι 5.000 κάτοικοι είναι, σύμφωνα με το νόμο, το όριο για τη μετατροπή μιας Κοινότητας σε Δήμο. Στη συνέχεια ο Δήμος της Ν. Μηχανιώνας συνενώθηκε με την Κοινότητα της Ν. Κερασιάς. Ο νέος Δήμος που προήλθε από τη συνένωση υφίσταται διοικητικά από το 1995.

        Οι τρείς οικισμοί κατοικούνται από πρόσφυγες, κυρίως από τη Μ. Ασία και τη Θράκη. Όσον αφορά στον οικισμό της Ν. Μηχανιώνας, για τον οποίο υπάρχουν τα περισσότερο διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία, ιδρύθηκε στις 14 Μαΐου του 1923. Η αρχική τους εγκατάσταση έγινε σε σκηνές και αργότερα, προς τα τέλη του Αυγούστου του ίδιου χρόνου, εγκαταστάθηκαν στα πρώτα προσφυγικά σπίτια που μόλις είχαν ανεγερθεί.    Οι πρώτες οικογένειες που ίδρυσαν τη Ν. Μηχανιώνα ήταν 450 και προερχότανε από την "παλιά" Μηχανιώνα της Προποντίδας, το Αυδήμιο της Α. Θράκης, την Κερασιά της Ανατολικής Θράκης, το Καστέλι, το Αμπαρλί, και το Τσεσμέ της Σμύρνης.

    Αρχικά ο οικισμός υπαγότανε διοικητικά στην Κοινότητα της Επανομής. Η Ν. Μηχανιώνα αποτέλεσε ξεχωριστή Κοινότητα από τον Ιούνιο του 1926. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στη νέα Κοινότητα εντάχθηκαν οι οικισμοί της Ν. Κερασιάς και του Αγγελοχωρίου. Η αρχική λοιπόν οικιστική σύνθεση συμπίπτει με την "καποδιστριακή" του μορφή (η Ιστορία συμπίπτει μέσα στους χρονικούς κύκλους της!).

Για του περισότερους πρόσφυγες που τελικά εγκατασταθήκανε στην ευρύτερη περιοχή της Ν. Μηχανιώνας η Μικρασιατική καταστροφή του 1922 σημαίνει για αυτούς μια σχετικά μεγάλη πορεία στον Ελλαδικό χώρο. Οι περισότεροι κάτοικοι της μικρασιατικής Μηχανιώνας σταμάτησαν προσωρινά στα Λουτρά της Αιδηψού.    Οι πρόσφυγες που προερχότανε από το Τσεσμέ ακολούθησαν διαφορετική πορεία.

 

Οι περισσότεροι απ' αυτούς ασκούσαν ναυτικά επαγγέλματα (ψαράδες, ναύτες, καπετάνιοι). Για αυτό το λόγο οι περισσότεροι πέρασαν με τα δικά τους πλεούμενα στα απέναντι νησιά (Χίο, Σάμο, Λέσβο). Όταν πια είχε οικοδομηθεί η Ν. Μηχανιώνα στη σημερινή της περιοχή τότε εγκαταστάθηκαν και αυτοί εκεί.    Το 1923 λοιπόν τους Μηχανιώτες της Αιδηψού τους μεταφέρει το ατμόπλοιο "Θέτις" αρχικά στη Θεσσαλονίκη και στο τέλος αυτοί εγκαθίστανται στη σημερινή τοποθεσία. Οι γεωργοί, στο επάγγελμα, εγκαταστάθηκαν στο εσωτερικό και οι ψαράδες στην παραλία.

 

·         Πρώτα οι νέοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε αντίσκηνα, που τους χορήγησε η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων. Αργότερα το Ελληνικό κράτος σε συνεργασία με γερμανική εταιρεία προχώρησε στην κατασκευή των πρώτων σπιτιών. Οι κάτοικοι που προερχότανε από την Αγία Παρασκευή προχώρησαν μόνοι τους στην κατασκευή των κατοικιών τους . Μόνο ελάχισατα ερείπια απ' αυτούς τους δύο τύπους σπιτιών σώζονται σήμερα.

 

·         Σημαντικότερος πόρος εκείνης της εποχής για τους Μηχανιώτες ήταν η αλιεία. Οι κάτοικοι της Μηχανιώνας ήτανε παράκτιοι ψαράδες ενώ αυτοί της Αγίας Παρασκευής ήταν ιδιοκτήτες καραβιών μέσης αλιείας. Με το πέρασμα του χρόνου ο οικισμός άρχισε να αναπτύσσει εμπορική δραστηριότητα γεγονός που συνείσφερε σε νέο εισόδημα.

 Όσον αφορά στο όνομα του νέου οικισμού δύο είναι οι κυριότερες εκδοχές για την προέλευσή του. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή οι κάτοικοι της μικρασιατικής Μηχανιώνας προερχότανε από τα Χανιά της Κρήτης. Φαίνεται ότι στη μετοίκησή τους αυτή οδηγήθηκαν από το γεγονός ότι ήταν δυσαρεστημένοι από την διαμονή τους στα Χανιά. Όταν λοιπόν αναφερότανε στον αρχικό τρόπο προέλευσης τους αναφωνούσανε: "μη Χανιά, μη Χανιά".

Παραφθορά αυτής της έκφρασης είναι το Μηχανιώτες και ο οικισμός τους στη Μικρά Ασία επικράτησε να λέγεται Μηχανιώνα. Μάλιστα αυτή η εκδοχή ενισχύεται από το γεγονός ότι πολλοί από τους Μηχανιώτες φέρουν επώνυμα κρητικής προέλευσης.    Μια δεύτερη εκδοχή του ονόματος λέει ότι στον Μικρασιατικό οικισμό της Μηχανιώνας λειτουργούσε μηχανουργείο. Από τη δραστηριότητα αυτού του μηχανουργείου λέγεται ότι πήρε το όνομά του ο οικισμός της Μικράς Ασίας.

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ - ΜΝΗΜΕΙΑ

·             Στην περιοχή της Ν. Μηχανιώνας τοποθετείται η αρχαία Αινεία. Αυτός είναι και ο σημαντικότερος εντοπισμός χώρου με σημαντικότατο αρχαιολογικό ενδιαφέρον στα διοικητικά όρια του νέου Δήμου. Το κύριο αρχαιολογικό εύρημα που παραπέμπει σ' αυτόν τον αρχαίο οικισμό είναι μια τραπεζόσχημη τούμπα που είναι γνωστή ως τούμπα Τάμπια ή Κουμ-Καλέ.   

 

·         Η κατοίκηση της αρχαίας Αινείας χρονολογείται από την πρώιμη εποχή του σιδήρου και φτάνει μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους. Η Αινεία αναφέρεται από το Διόνυσο τον Αλικαρνασσέα, ως ένας από τους οικισμούς που διαλύθηκαν για να συνοικιστούν με τη Θεσσαλονίκη. Στην περιοχή της Αινείας έχουν βρεθεί μετά από ανασκαφές τρεις ταφικοί τύμβοι Α, Β και Γ, οι οποίοι χρονολογούνται από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Απ' αυτούς ο Γ θεωρείται ο πιο παλιός. Σ' αυτόν έχουν βρεθεί απλά κτερίσματα, κυρίως αττικά πήλινα αγγεία. ΟΙ τύμβοι Α και Β προσπαθούν να μιμηθούν τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας και είναι κάπως μεταγενέστεροι.

Στα όρια της Κοινότητας του Αγγελοχωρίου και 200 μέτρα νότια του χωριού έχει βρεθεί αρχαίος οικισμός και νεκροταφείο. Στον οικισμό της Κερασιάς έχει βρεθεί ταφικός τύμβος διαμέτρου ± 70 μ και ύψους ± 7μ. Στη νότια πλευρά του αποκαλύφθηκε κιβωτιόσχημος τάφος και ένας κεραμοσκεπής, και οι δύο των ρωμαϊκών χρόνων. Ο τύμβος υπολογίζεται ότι δημιουργήθηκε κατά τον 3ο πΧ αιώνα.

Στον οικισμό τη Ν. Μηχανιώνας, και στην περιοχή της Ανθούπολης, έχει βρεθεί νεκροταφείο των ρωμαϊκών χρόνων.    Επίσης στον οικισμό της Ν. Μηχανιώνας και στην περιοχή Δροσιά έχει βρεθεί νεκροταφείο το οποίο χρονολογείται από την ύστερη αρχαιότητα και τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους. Όσον αφορά στα άλλα μνημεία της περιοχής των ορίων του νέου Δήμου πρέπει να αναφερθούν τα Πολυβολεία του Αγγελοχωρίου, από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μια εκκλησία του 19ου αιώνα στα όρια του οικισμού της Ν. Κερασιάς. Το πρώτο αφορά το Φρούριο του μεγάλου Καραμπουρνού και παραπέμπει σε οχυρωματικές κατασκευές ττης τελευταίας περιόδου της Τουρκοκραστίας. Υπολογίζεται ότι ολοκληρώθηκε λίγο πριν από το 1900.

Όσον αφορά στην εκκλησία της Ν. Κερασιάς πρόκειται για ξυλόστεγη βασιλική μεταβυζαντινού τύπου. Χρονολογείται από το 1818 και ανήκει σε ιδιώτη ενώ προστατεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

 

 





Επικοινωνία με την ΤΕΔΚ Νομού Θεσσαλονίκης

Επικοινωνία με τους Δήμους του Νομού
Θεσσαλονίκης
Χρήσιμες Συνδέσεις

active³ 4.7 · © 2000 - 2009 IPS Ltd · Όροι χρήσης